Wil Engel

Ze hoefde daar niet veel voor te doen.

Een glimlach, een kopje koffie, een luisterend oor……dat was al genoeg.

Ze had de gave om mensen zich thuis te laten voelen.

En eigenlijk was dat precies wat ze deed: ze maakte van ons huis een thuis.

Na mijn geboorte koos mam er bewust voor om huismoeder te worden.

Dat was geen opoffering, dat was haar roeping.

Huismoeder zijn was haar passie…en ze deed het als de allerbeste.

Ze zorgde met zoveel liefde voor haar gezin, voor pap en mij,

en dat deed ze met een toewijding waar ik alleen maar diep respect voor kan hebben.

Ze was er altijd.

Met een warme maaltijd, met een knuffel, of met een grapje als het even stil dreigde te worden.

En ja, als je haar zocht, was de kans groot dat ze midden in een woordenpuzzel zat,

of dat ze even haar favoriete soap wilde afkijken

En natuurlijk was er altijd tijd voor koffie met de buurvrouwen.

Dat waren haar momenten van gezelligheid, van lachen, praten, en samen het leven delen.

En dan was er nog iets wat helemaal bij haar paste: breien.

Uren kon ze zitten met haar breinaalden, rustig, geconcentreerd, in haar eigen wereldje.

Truien, sjaals, dekens…stuk voor stuk met liefde gemaakt.

Achter elke steek zat zorg en aandacht.

En misschien was dat breien wel meer dan een hobby.

Het was een manier waarop ze warmte deelde, letterlijk en figuurlijk.

Iedere trui, iedere deken, droeg een stukje van haar liefde in zich.

Maar wat haar misschien nog het meest typeerde, was haar strijdlust.

Mam was een vechter.

Ze kreeg in haar leven meer dan eens te maken met uitdagingen voor haar gezondheid,

maar telkens weer kwam ze erbovenop……met kracht, moed en vastberadenheid.

Ze gaf nooit op.

Tot het laatste gevecht kwam.

Het gevecht tegen dementie en een longontsteking bleek uiteindelijk te zwaar.

En toch… zelfs toen bleef haar liefde voelbaar.

Zelfs in haar kwetsbaarheid bleef ze ons mam…warm, zacht, en vol liefde.

Mam, je hebt me geleerd wat echte kracht is.

Niet het verbergen van tranen, maar doorgaan met liefde in je hart.

Je hebt me geleerd wat het betekent om er écht voor iemand te zijn.

En daarvoor ben ik je eeuwig dankbaar.

We zullen je missen, elke dag.

Maar we zullen ook blijven lachen om de mooie herinneringen,

en proberen te leven met dezelfde warmte, moed en liefde die jij ons hebt gegeven.

Rust zacht, mam.

Je hebt je strijd gestreden,

je taak met liefde vol overgaven vervuld — en nu mag jij uitrusten.

We houden van je, mam — voor altijd en overal. 💖