Berti Sinani

gjithmonë duke ofruar te ndihmonte cdo kend qe kishte probleme. Bertin e karakterizonte nje

buzëqeshje plot jetë dhe nje zemër e madhe qe rrallë herë e hasje. Mirësia dhe pozitiviteti i tij ishin virtyte që kanë lënë mbresa të thella tek familjarët dhe shoqëria e tij. Berti ishte punëtor dhe human, tradicional dhe modern, i thjeshtë dhe vizionar, komunikues dhe i sakrificës, njeri i

gjendur kudo dhe kurdoherë në shërbim të njerëzve në vështirësi, por edhe familjar e mik i

përsosur. Shumë vite më vonë, në Sukth, njerëzit ende e kujtojnë shprehjen e tij të famshme "Hajde nesër,

" të cilën ai e përdorte kur dikush i kërkonte ndihmë. Shprehja sot është një batutë

që qarkullon mes njerëzve, por tregon edhe durimin dhe përkushtimin e tij për të zgjidhur problemet e secilit.

Ai përfundoi shkollën e mesme në Sukth dhe më pas vazhdoi studimet e larta për financë në

Institutin e Lartë Bujqësor të Tiranës. Këto vite jo vetëm që e formuan profesionalisht, por ishin

të mbushura me miqësi të forta që do të zgjasnin përjetë. Berti nuk ishte thjesht një student i

zellshëm, por një mik i përkushtuar, gjithmonë i gatshëm për të ndihmuar ata që kishte pranë ne

të mira dhe të këqijat e tyre.

Një nga miqtë e tij kujton: "Për katër vite, ndamë gjithçka, jo vetëm dhomën, por edhe çdo

gëzim e sfidë. Ai ishte gjithmonë aty kur më duhej, si një vëlla i vërtetë." Berti nuk ishte thjesht nje mik që ndante shakatë dhe kohët e mira; ai ishte i pari që ofronte ndihmën e tij në çdo

situatë të vështirë.

"Më kujtohet një ditë kur kisha vështirësi të mësoja biçikletën. Berti u përkushtua, më ndihmoi me durim derisa mësoja. Nuk më la vetëm as për një moment.

" Ky

ishte një shembull i vogël, por tregues i natyrës së tij – gjithmonë i gatshëm për tu gjendur pranë

dhe për t'u siguruar që asnjë mik nuk do të ndihej i lënë pas.

Gjatë këtyre viteve, Berti krijoi një rrjet miqësish që i ruajti për jetë, dhe ata që e njihnin e

përshkruanin si një njeri që sillte gjithmonë qetësi dhe mbështetje në çdo situatë.

"Kush trokiti

tek Bert Sinani e s’gjeti ndihmë të pa kursyer? Berti nuk ishte vetëm një mik; ai ishte ai që i

mbante të gjithë bashkë, që të kujtonte rëndësinë e ndihmës dhe dashurisë ndaj njëri-tjetrit.

"

Për më tepër, ai ende ruante të gjitha miqësite e tij të rinisë me përpikmëri dhe mall gjatë gjithë

jetës.

Por për Bertin, nuk kishte asgjë më të rëndësishme sesa dashuria e tij për Rozën. Ata u njohën

gjatë viteve të studimeve dhe që nga ajo kohë ishin të pandarë. Dashuria e tyre lindi natyrshëm,

në mes të librave dhe ditëve të gjata në shkollë, duke ndarë gëzimet dhe vështirësitë e rinisë.

Miqtë e tyre kujtojnë se Berti dhe Roza ishin gjithmonë pranë njëri-tjetrit, duke ndarë jo vetëm

jetën e përditshme, por edhe ëndrrat e tyre për të ardhmen.

Pasi përfunduan studimet dhe u martuan, Berti dhe Roza ndërtuan një jetë të mbushur me

dashuri dhe përkushtim të ndërsjellë. Kur erdhën në jetë dy fëmijët e tyre, Anisa dhe Niko, ata u

bënë zemra e tyre, burimi i lumturisë së përjetshme.

"Lindja e Anisës dhe Nikut ishte një gëzim i

papërshkrueshëm për Bertin dhe Rozën,

" kujtojnë miqtë e tyre. Si prindër, Berti dhe Roza ishin

plotësisht të përkushtuar, duke u siguruar që fëmijët e tyre të rriteshin të mbështjellë me dashuri

dhe kujdes të pakushtëzuar. Shtëpia e tyre ishte gjithmonë një vend i ngrohtë, ku përherë

mbizotëronin gëzimi, mirëkuptimi dhe dashuria. Ata ishin një familje e lumtur.

Për Bertin dhe Rozën, çdo moment me fëmijët ishte një dhuratë. Ata kaluan vite duke i mësuar

Anisës dhe Nikut jo vetëm vlerat e ndershmërisë dhe përkushtimit, por edhe rëndësinë e

dashurisë dhe mbështetjes së ndërsjellë. Berti ishte gjithmonë aty – një baba i devotshëm, që

gjente kohë për çdo çast të veçantë, nga çastet e vogla të përditshmërisë deri te festimet e

mëdha familjare. Ai kishte gjithmonë qejf të festonte jetën dhe të mblidhte njerëzit rreth vetes.

Nuk ishte vetëm për festat; për të, çdo takim ishte një mundësi për të treguar dashuri dhe

vlerësim.

Vëllezërit e tij thonë se ai gjithmonë ka qenë një person tejet i dashur, që kërkonte gjithmonë të

bënte gjërat e duhura.

“Capraz, ai kërkonte t’i bënte gjithçka si duhet, duke ditur të zgjidhte

probleme të caktuara me zgjuarsi dhe korrektësi,

” thonë ata. Berti kishte gjithashtu një pasion të

veçantë për peshkimin. Ai shkonte shpesh për të kapur peshk dhe kishte gjithmonë fat, duke e

shpërndarë peshkun që kapte me miqtë dhe familjen, gjithmonë me buzëqeshje.

Në vitin 2008, Berti dhe familja e tij u shpërngulën në Amerikë, ku ai kaloi 16 vite të mbushura

me miqësi të reja dhe momente të veçanta. Fëmijët e miqve të tij në Amerikë e thërrisnin

"Tate,

" një nofkë që u bë shprehje e ngrohtësisë dhe dashurisë që ata ndienin për të. Për ta,

"Tate" ishte më shumë se një emër; ai përfaqësonte figurën e një njeriu që i përqafonte të gjithë

si pjesë të familjes së tij, gjithmonë i gatshëm të ofronte mbështetje dhe dashuri.

Ai gjithmonë thoshte "I love you" dhe "You’re the best" sa herë që donte të tregonte

vlerësimin e tij për të tjerët. Një mik, që e takoi për herë të parë në Amerikë, tha se Berti e ftoi

në shtëpinë e tij për natën e vitit të ri dhe festuan deri në mëngjes. Për të, ky ishte momenti kur

ndjeu se kishte gjetur dikë që e bënte të ndihej i mirëpritur dhe pjesë e diçkaje të madhe. Miqtë

e tij shprehen se Berti ishte buzëqeshja, humori dhe harmonia e cdo tavoline që ai ishte pjesë.

Berti kishte aftësinë unike për t'i bërë njerëzit të ndiheshin pjesë e familjes së tij, duke i

mbledhur rreth tavolinës me një zemër të hapur dhe bujari që nuk njihte kufij. Berti ishte

modest, pa mburrje dhe kjo sjellje e thjeshtë ia lartësoi emrin dhe personalitetin.Ai nuk ishte

vetëm një baba për fëmijët e tij, por krijoi lidhje të thella edhe me fëmijët e miqve të tij.

"Kur

hyje në shtëpinë e Bertit, ndiheshe menjëherë sikur ishe në shtëpinë tënde,

" thonë ata që

e njohën nga afër.

"Ai krijonte gjithmonë një atmosferë ku secili ndjehej i mirëpritur.

"

Berti kishte një mënyrë të veçantë për të bashkuar njerëzit dhe për t'i bërë të ndihen të

rëndësishëm. Atmosfera që krijonte ishte e ngrohtë dhe e dashur, ku çdo fjalë e tij kishte peshë.

Ai ndante gjithçka që kishte, qoftë një buzëqeshje apo një vakt të përzemërt, me ata që i donte.

"Shtëpia e Bertit ishte gjithmonë plot, jo vetëm me njerëz, por me dashuri,

" thonë ata që patën

fatin ta njohin nga afër.

Kushdo që njohu Bertin, parafytyrimi i tij, skalit skenografinë vizive të një burri fisnik, babaxhan,

aristokrat me shpirt e zemër te madhe! Humanizmi i lartë njerezor, dhimbja, vuajtja, përjetimi i tij

për të tjerët, e portretizoi Berti Sinanin si të pavdekshëm dhe e kthen atë gati hyjnor! Berti

gjithmonë thoshte “Ti e meriton, ti e meriton,

” duke e ndarë këtë frazë me ata që donte, si një

mënyrë për të treguar sa shumë i vlerësonte njerëzit përreth tij. T ani, është momenti që ne të

themi se Berti është ai që e meriton gjithë dashurinë dhe mirënjohjen tonë. Siç thotë një

shprehje e vjetër,

“Atë që e bën me zemër, e gjen përjetë,

” dhe Berti e ka fituar përjetësinë tonë.